Luna.
Ga hier weg.
Hoe bedoel je?
Als je bij mij blijft,
eindig je dood.
Wil je dat ik weer alleen ben?
Verlaat mij niet.
Moet ik weer alleen zijn?
Verlaat mij niet.
Luna, luister.
Je zag het toch ook, nietwaar?
Wat mensen anderen aandoen.
Het kan mij niet schelen hoe je eruit ziet.
Je bent nog steeds een mens.
Je bent nog steeds lief.
Ik ben niet langer mens.
Maar...
Je bent alles wat me rest.
Tetsuya.
Luna?
Je mag niet sterven.
Houd vol.
Waarde landgenoten. Ik heb droevig nieuws.
Enkele dagen geleden is mijn geliefde Vader
gewond geraakt in een terroristische aanval.
Gelukkig is zijn leven niet in gevaar,
maar hij kan zijn normale plichten niet vervullen.
Gisteren, benoemde het Kabinet mij
om zijn werk verder te zetten.
Zijn naam is Flender.
Houd normaal niet van vreemdelingen.
Het is besmetting.
Ik kan hem slechts een basisbehandeling geven.
Ga zitten.
Het is niet veel, neem alles maar.
We moeten de ideale,
meest menselijke maatschappij bouwen, die de wereld ooit gezien heeft.
Hopelijk krijgen we het juist ditmaal.
Wat deed je daarbuiten?
De vervuiling is zo erg dat niemand het riskeert.
Tenzij ze op de vlucht zijn.
Wat is je naam?
Mijn naam is Tetsuya.
Tetsuya?
Mijn zoon had jouw leeftijd.
Heb je de ruïnes gezien?
Daar is veel gemoord geweest...
en veel mensen zijn meegenomen en nooit meer teruggekeerd.
Bijna niets is overgebleven.
Dokter...
Wat nu?
Vertrouw geen buitenstaanders.
Het is gevaarlijk.
Waarom?
Misschien is hij een spion.
Die onzin, weer...
Tetsuya, er was eens een tijd,
dat we geloofden in "Casshern", een beschermengel.
Misschien leefden we daardoor in vrede
en hadden we zoveel jaar voorspoed.
Maar één dag veranderde alles.
Een grensgeschil met onze buren.
Enkele zinloze gevechten.
Achterdocht bepaalde al onze acties.
We vergaten hoe mensen te vertrouwen.
We vielen onze buren binnen uit "zelf-verdediging".
Ik denk dat Casshern ons heeft laten vallen.
Toen werden wij binnengevallen.
Mensen?
Weeral mensen?
Laten we gaan.
Stop.
Waarom die mensen aanvallen?
Deserteur... wat kan het jou schelen?
De oorlog zou al voorbij moeten zijn.
Er zijn overal terroristen.
Deze mensen zijn geen terroristen.
Kan me geen fuck schelen.
Ik volg gewoon bevelen op.
Als ik jou was, zou ik schieten.
Zoals je gehoord hebt, was ik ooit één van hen.
We hebben jou alles afgenomen.
Kun je mijn volk redden?
Is dat hem?
Je bent van mij...
Wie ben jij?
Luna.
Denk je dat je kan ontsnappen?
Luna.
Maak open.
Nu...
Ik vermoord...
jullie tot de laatste man.
Vlucht 18 verzoekt toestemming om te koppelen.
Toestemming gegeven.
Beloof me één ding.
Dat als je wint...
je deze mensen gaat helpen.
Eerlijk is eerlijk.
Mijn naam is Barashin.
En mijn naam is...
Casshern.
Onze sterke natie, gevormd uit leed,
inspireert en beschermt. Lang leve onze natie.
Dan komt wijsheid
en diep, stil geloof.
Mogen de dromen van onze vaders
openbloeien bij onze blije offers.
Laten we onze plicht aanvaarden. Enkel daarmee zullen we slagen.
Waarde landgenoten,
We staan voor een grote uitdaging...
Inderdaad.
Maak je klaar zodra je kan.
We bevechten de Neo-Sapiens,
we bevechten de terroristen.
De professor brengt nieuwe monsters.
Zijn mijn neo-cellen al klaar?
Generaal...
U offert zonen, broers...
Uw leed is onvoorstelbaar.
Misschien bestaan die zaken niet eens?
Maar ook ik begrijp uw leed.
Vele jaren geleden...
was ook mijn eigen moeder slachtoffer.
Ontvoerd door Zone Zeven terroristen.
Ze werd gemarteld
en dan vermoord.
Ik haate mijn vader, omdat hij haar niet redde.
Je hebt geen recht op leven.
Door uw soort...
is mijn volledig familie dood.
Het getijde der geschiedenis brengt leed,
maar komt terug met wijsheid.
Moordenaar.
Voel mijn...
... lijden.
Ik heb er niet tegen gevochten.
Ik heb mijzelf overgegeven aan het lijden.
Ik werd een betere soldaat, een betere persoon.
Voor eer en rechtvaardigheid,
voor onze grote natie.
Laten we ons opnieuw beraden over onze echte vijand,
en focussen op de overwinning.
Nu begrijp ik het...
Eindelijk, ik begrijp het ook.
Dat is wat ze bedoelde.
We moeten ons voorbereiden op de strijd
tegen dat ongelooflijke kwaad,
en de droom van onze nieuwe natie herinneren.
Het is okee, nu.
Vergeet het.
Alles vergeven.
Ik hoop...
dat je de eeuwige rust hebt gevonden.
Hebben we de oorlog niet gewonnen?
Waarom sterven onze soldaten nog steeds?
Tussen het puin en de begrafenissen...
is de basis gelegd
voor onze laatste overwinning.
Waar ga je heen?
Het is allemaal voorbij.
Dat beslis ik.
Experimenteer op de Neo-Sapiens,
je bent er bijna.
Bestudeer de bliksem...
Vergeet onze droom niet.
Wat gebeurt er?
Wat ben je aan het doen?
Een aardig meisje als jij zou dit niet begrijpen.
Maar voor ons, gewone burgers,
is dit de enige manier om te overleven.
Nietwaar, Professor?
Er is geen weg terug.
Dit is de plaats van mijn geboorte.
Ik zou je 'Vader' moeten noemen.
Maar mijn haat is even diep als de liefde van een kind.
Hoewel het mij verteerd,
zal het altijd deel van mij uitmaken.
Geboren uit haat,
Opgegroeid met haat.
Net als een mens.
En jou andere zoon...
Tetsuya, geboren uit de edele Midori,
wordt vandaag herboren
als mijn broer.
Vertel me de waarheid.
Ik moet alleen even hierin...
Wat een klucht.
Commandant...
Ik wist niet...
...dat het een val was.
Ik moet alleen even hierin...
Als we een tweede kans krijgen op leven,
waarom ze dan ten volle leven.
Ik kom dadelijk bij je.
Dank u.
Tetsuya.
Wil je je moeder zien?
Moeder...
Ze slaapt.
Wat heb je gedaan met haar?
Hoezo?
Ze slaapt gewoon...
op een plaats zonder lijden.
Zonder lijden?
Ja.
Zonder oorlog,
enkel harmonie voor iedereen.
Mijn belofte aan haar.
De mens is nooit tevreden met wat hij heeft.
Zijn bestaan resulteerd in talloze doden.
Strevend naar de basis van het leven,
veroordeelt hij duizenden tot de dood.
Hij vecht voor vrede.
Dat is de wereld die de mens gebouwd heeft.
Ik zal ze vernietigen en een nieuwe maken.
Een paradijs.
Met diezelfde droom vermoord ook jij anderen.
Heeft ook maar één van hen
geluisterd naar ons?
Heeft iemand eraan gedacht ons te helpen?
Om onze levenswens te aanhoren?
Alleen Midori.
De enige.
Je hebt haar ontvoerd.
Nee.
Zij hielp ons.
Ik geloof je niet.
Waarom vecht je?
Als je ons uitroeid, zal alles dan voorbij zijn?
Zal dat vrede en eenvoud brengen?
Kan de mens zo leven?
Jij, zelf een monster...
...stop met dromen.
Als de mens niet veranderd, komt er geen einde aan.
Geschiedenis en Godsdienst bewijzen het.
Kan je goed van kwaad onderscheiden?
Sluit je bij me aan.
Laten we een nieuwe wereld bouwen.
Jij bent mijn enige bondgenoot.
Vergeet niet,
dat ook jij geen mens bent.
Commandant.
Zoon.
Jij weet waarom ik je bel...
Weer met je oude spelletjes bezig...
De staatsgreep is over.
Het is op het nieuws.
Ik geef jou de schuld voor het bestaan van de Neo-Sapiens.
Jij en die professor.
Het is voorbij.
Er is geen weg terug.
Ik ben niet van plan terug te keren.
Zeker niet naar jou.
Moeder...
Was ik verkeerd?
Ik vocht voor een goede zaak.
Zoals hij gezegd heeft...
kan ik goed niet van kwaad onderscheiden.
Als jij haat omhelst,
zal je vijand het ook doen.
Op die manier...
veranderd er niets.
Tetsuya...
Niemand heeft altijd gelijk,
en niemand heeft altijd ongelijk.
De oplossing is coëxistentie.
Laat de moed niet zakken.
Staak de strijd.
Ik begrijp het nog steeds niet.
Wat je zei begrepen te hebben.
Dus moet ik nog in leven zijn...
Als dit leven is...
Wat heb je gedaan?
Wat is dat?
Wij deden niets.
Dat versta ik.
Maar haat brengt alleen meer haat.
Mijn zoon, Tetsuya, heeft ook zijn leven verloren in de oorlog.
Ik zou liegen als ik zei dat het geen pijn doet.
Maar vasthouden aan mijn haat brengt mijn zoon niet terug.
Hoe kan je zo mild zijn?
Jij kan dat ook.
Miidori...
Vergeef me...
Luna...
Dit is de laatste keer dat ik je verlaat.
Doe wat je moet doen.
Waar is mijn vrouw?
Richt op hun Hoofdkwartier.
Maar uw zoon is daar. - Kan me niets schelen. Vuur.
Zoon,
Ook ik, deed wat ik het best achtte voor onze natie.
Maak je klaar om opnieuw te schieten.
Is het nog niet voldoende?
Zij zijn dan wel een nieuw ras, voor U,
maar vanbinnen zijn ze nog mens.
Ik zal je eens iets vertellen.
Ze heeft het bij het rechte eind. Jullie zijn mensen.
Eurasia, Zone Zeven.
Resten van etnische zuivering.
Azuma is niet jou "vader".
Zijn neo-cellen onderzoek faalde.
We hebben echter ontdekt
dat jullie onze voorvaderen zijn,
de "originele mensen".
Inderdaad.
Ik geef het niet graag toe, maar Zone Zeven is waar de beschaving begon.
Naito bracht je binnen
om de neo-cellen te isoleren.
Maar het onderzoek faalde. Niet genoeg lichamen.
Dan hadden we het idee
om het nationaal beleid af te stemmen op de medische behoeften.
Met andere woorden
jullie werden gebruikt om mijn vader langer te laten leven.
Net een slechte grap.
Een krankzinnig beleid gedreven door de hebzucht naar een lang leven.
Uw arrogante theorie is verkeerd.
Voorbestemd ons te haten omdat je ons bent.
Zonder dat je het wist.
Stilte.
Waag het niet ons te vergelijken.
Gespuis, julie zijn onze voorouders.
Gemuteerd afval waar ik zelf wel mee afreken.
Moordenaar.
Voel mijn leed.
Ik bergrijp er niets van.
Ik begrijp er helemaal niets van.
Vergeef mij.
Vader.
Waar ga je heen?
Ik ga naar huis.
Naar ons huis.
Maak je geen zorgen, ik vraag je niet mee te komen.
Maar uw moeder heeft zorgen nodig.
Ze is dood.
Maar jij kwam terug.
Ben je blind geweest
voor het lijden, veroorzaakt door mijn terugkeer?
Beschuldig je mij?
Daar gaat het niet om.
Het gaat niet om het geluk van één enkel persoon.
Het gaat jou niet aan of ze dood gaat.
Als je ooit van iemand hebt gehouden,
zou je het begrijpen.
Sta niet in de weg van ons geluk.
Wat doe je?
Geef haar aan mij.
Nu.
Nooit.
Weet je wat het is om iemand 'lief te hebben'?
Ik breng haar spoedig terug.
Moeder...
Wat in Godsnaam...
was de betekenis van mijn leven?
Wat in Godsnaam...
was de betekenis van mijn wedergeboorte?
Moeder...
Tetsuya...
Loop weg...
Dit ben ik niet echt...
Ik kan niet helpen wat ik doe...
Ik wil je geen pijn doen...
Ik wil weglopen...
van het leed...
Vergeet alles...
Herbegin...
Ik weet het.
Laten we de haat nu eindigen.
Ik wilde geen leed meer veroorzaken,
maar het is nu te laat.
Je zal niet meer alleen zijn.
Ik zal altijd bij jou zijn.
Enkel wij twee vanaf nu.
Eindelijk begrijp ik het.
Wij kwetsen anderen door ons bestaan.
Dat is nu eenmaal de manier waarop we leven.
We moeten leren vergeven.
Realiseren dat het bestaan
gedeeld moet worden.
We zijn hier niet alleen om te bestaan;
maar om de sterkte te vinden, om vreedzaam samen te leven.
Het kan van iets klein beginnen,
het kan zelfs onmogelijk lijken.
Maar we moeten ergens beginnen.
Hoop...
...onze nalatenschap.
Vertaald door Mystical Verbeterd/hersync door tjoep www.nlondertitels.com